Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

korrespondere

korrespondera

verb

Opphav

gjennom tysk og fransk, frå mellomalderlatin correspondere, av latin con- og respondere ‘svare’; jamfør ko-

Tyding og bruk

brevveksle
Døme
- dei korresponderte med folk frå heile landet
om samferdselsmiddel: gå slik at rutetidene høver saman
Døme
- bussen korresponderer med ferja
svare til kvarandre;
samsvare
Døme
- dette korresponderer dårleg med det du sa i går

Faste uttrykk

korresponderande medlem
medlem utan fulle rettar

trafikknutepunkt, trafikk-knutepunkt

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

stad der ulike kommunikasjonsmiddel møtest og korresponderer med kvarandre

Døme

rutebilstasjonen har alltid vore eit trafikknutepunkt i byen

samtrafikk

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

trafikk med fleire kommunikasjonsmiddel i ruter som korresponderer og gjensidig utfyller kvarandre