Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
86 treff

Nynorskordboka 86 oppslagsord

kontor

substantiv inkjekjønn

Opphav

gjennom tysk, frå fransk, av latin computare; sjå konto

Tyding og bruk

  1. lokale for administrasjon, planlegging, forsking eller liknande i ei bedrift
    Døme
    • arbeide på kontor;
    • SNs kontor for koordinering av humanitær hjelp;
    • ho sit på eit kontor i eit stort firma
  2. arbeidsrom, innreidd mellom anna med kontorpult og kontorstol, for éin person
    Døme
    • ha eige kontor;
    • forskarane hadde kontor i museet
  3. del av ei avdeling i eit departement eller ein annan offentleg institusjon;
    Døme
    • statsministerens kontor
  4. brukt som etterledd i samansetningar: lokale for tenesteytande verksemd
Artikkelside

tannlegekontor, tannlækjarkontor

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

kontor for tannbehandling ved ein tannklinikk
Artikkelside

underkontor

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

kontor (3) eller avdeling av ei bedrift som blir administrert av eit hovudkontor, men som ofte ligg ein annan stad;
jamfør filial
Artikkelside

postkontor

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

kontor eller lokale som tek imot og ekspederer post og utfører andre tenester som høyrer inn under Posten (4
Døme
  • mange tradisjonelle postkontor er no erstatta av post i butikk;
  • kjøpe frimerke på postkontoret
Artikkelside

velferdskontor

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

kontor som administrerer velferdstiltak
Døme
  • opne eit nytt velferdskontor
Artikkelside

snikkontorisering

substantiv hokjønn

Opphav

av snik-

Tyding og bruk

omlaging av leilegheiter til kontor utan løyve
Artikkelside

forretningsbygg

substantiv inkjekjønn

Opphav

jamfør bygg (2

Tyding og bruk

hus med butikklokale eller mange kontor
Døme
  • eit gammalt forretningsbygg
Artikkelside

stengjetid, stengetid

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

tid da butikk, kontor eller liknande stengjer
Døme
  • rekke kiosken før stengjetid
Artikkelside

kasse

substantiv hokjønn eller hankjønn

Opphav

gjennom tysk, frå italiensk; av latin capsa, samanheng med capere ‘ta, romme’

Tyding og bruk

  1. (oftast firkanta) behaldar av tre, metall, plast eller liknande av varierande storleik;
    stor øskje
    Døme
    • ei kasse øl;
    • dei pakka bøkene i kasser
  2. noko som minner om forma av ei kasse
    Døme
    • bilen er ei gammal kasse;
    • bydelen er berre store kasser av betong
  3. noko som omgjev eller beskytter noko
  4. rom eller stad for inn- og utbetalingar i butikk, bank, kontor eller liknande
    Døme
    • sitje i kassa
  5. forråd av pengar;
    kassaapparat, pengeskrin
    Døme
    • ho tel opp kassa;
    • dei stal av kassa
  6. middel eller fond for medlemene i ein institusjon eller til samfunnsføremål

Faste uttrykk

  • ebbe i kassa
    lite pengar;
    pengemangel
    • det er ebbe i kassa, så det var ikkje pengar til røyk
  • per/pr. kasse
    1. som har pengar
    2. som føler seg i form;
      som er i orden
      • ho kjenner seg ikkje per kasse i dag;
      • uttalen er ikkje heil per kasse;
      • ho er alltid per kasse når det gjeld mote
  • spytte i kassa
    gje økonomisk støtte;
    spytte i børsa
    • fleire investorar spytta i kassa for å sikre det lokale museet
Artikkelside

telefonkø

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

  1. kø (1) av folk som ventar på å få kontakt med ei verksemd, eit kontor eller liknande via telefon
    Døme
    • eg stod to timar i telefonkø hos Skatteetaten;
    • ho sat i telefonkø på legekontoret
  2. om eldre forhold: kø (1) utanfor telefonkiosk;
    kø for å få bruke eit telefonapparat
  3. om eldre forhold: venteliste for å få installert telefon
Artikkelside