Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

kommunisere

kommunisera

verb

Opphav

av latin communicare ‘gjere sams, i lag’

Tyding og bruk

  1. utveksle eller formidle tankar, idear, informasjon eller liknande;
    få kontakt;
    forstå kvarandre
    Døme
    • terapeuten kommuniserer godt med pasientane;
    • reklamen skal kommunisere ein bodskap
  2. gje melding om;
    gjere kjent
  3. ta imot nattverden;
    gå til altars
Artikkelside

vokalisering

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. i språkvitskap: utvikling av ein vokal til diftong
  2. måte dyr eller menneske kommuniserer på, til dømes ved å hyle, sukke, bjeffe eller mjaue
    Døme
    • barnet uttrykkjer seg med peiking og vokalisering
Artikkelside

feromon

substantiv inkjekjønn

Opphav

av gresk pherein ‘bere’ og hormon

Tyding og bruk

kjemisk stoff som ein organisme gjev frå seg til omgjevnadene, og som påverkar andre individ av same art;
Døme
  • insekt som kommuniserer ved hjelp av feromon
Artikkelside

brølape, brøleape

substantiv hankjønn eller hokjønn

Tyding og bruk

  1. ape i slekta brølaper
  2. i fleirtal: slekt av vestaper der hannane kommuniserer med kraftige brøl;
    Alouatta
Artikkelside

kommunikator

substantiv hankjønn

Uttale

komunikaˊtor, i fleirtal komunikaˊtorar eller  komunikatoˊrar

Tyding og bruk

person som kommuniserer;
person som formidlar ein bodskap
Døme
  • vere ein god kommunikator;
  • vere ein dårleg kommunikator;
  • ho er både politikar og kommunikator
Artikkelside

nettsamfunn

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

stad på internett (1) der mange brukarar samlar seg og kommuniserer med kvarandre;
Artikkelside

kommunikativ

adjektiv

Tyding og bruk

  1. Døme
    • han er sprenglærd, men manglar kommunikative evner
  2. som kommuniserer klart og tydeleg
    Døme
    • kommunikative menneske;
    • det er viktig for ein politikar å vere kommunikativ
Artikkelside