Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

klaske

klaska

verb

Opphav

Tyding og bruk

smelle (, smekke (, klesse (, 1);

slå (, 1) med noko flatt, daske (, klapse

Døme

han klaska bøkene saman;
regnet klaska mot ruta;
klaske seg på låra

klask 1

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

Tyding og bruk

klaskande lyd
Døme
- filla landa på benken med eit fuktig klask
klaskande slag;
dask;
klaps
Døme
- eit klask over ryggen