Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

kikje, kike 2

kikja, kika

verb

Opphav

samanheng med mellomhøgtysk kichen ‘puste tungt’; lydord

Tyding og bruk

dra inn luft med ein pipande lyd (etter hard hosting);

hikste (, 1), kikne (

Døme

le så ein kikjer

kikert 2, kikkert

substantiv hankjønn

Opphav

av lågtysk kiker; samanheng med kike (

Tyding og bruk

optisk instrument av røyr med linser som forstørrar;

Døme

sjå i kikert

Faste uttrykk

ha i kikerten
ha under oppsyn