Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

just

adverb

Opphav

gjennom lågtysk; frå latin juste, av justus ‘rettferdig, rett’ av jus ‘rett’

Tyding og bruk

akkurat (1), nettopp (1), plent;
jamfør just som
Døme
- just derfor;
- ikkje just så lett;
- just i dag
om tid: for ein augeblink sidan;
nettopp (2)
Døme
- han kom just heim
i røynda;
likevel
Døme
- ho trudde ikkje han skulle kome før tysdag, just kom han om måndagen

just som

subjunksjon

Tyding og bruk

innleier ei leddsetning som uttrykkjer at noko skjer samtidig med noko anna;
idet (1), akkurat da
Døme
- tanken dukka opp just som ho hadde vakna
innleier ei leddsetning som uttrykkjer samanlikning;
som om, liksom
Døme
- han sprang så fort at det var just som han flaug

justis

substantiv hankjønn

Opphav

av latin justitia ‘rettferd’; jamfør just

Tyding og bruk

verksemda til domstolane;
rettsstell;
domfelling
Døme
- dødsstraff er ei barbarisk form for justis
disiplin, orden
Døme
- halde streng justis