Avansert søk

Nynorskordboka 7 oppslagsord

grynte

grynta

verb

Opphav

truleg lydord

Tyding og bruk

om visse dyr, særleg gris: gje frå seg ein kort strupelyd utan å opne munnen
Døme
- grisen gryntar
om person: gje frå seg uartikulerte lydar for å uttrykkje misnøye
Døme
- ho berre grynta til svar

grynne 2

grynna

verb

Opphav

norrønt grynna

Tyding og bruk

nå botnen eller grunnen
Døme
- båten grynner;
- det er så vidt eg grynner
gå tungt i noko som rekk oppetter beina;
vasse (1), va (1)
Døme
- grynne i snøen
føre noko til botnen eller grunnen;
trykkje ned;
grave ned

grynt

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

det å grynte (éin gong)

Døme

få eit grynt til svar

grymje

grymja

verb

kløyvd infinitiv: -a

Opphav

samanheng med gram (

Tyding og bruk

Døme

bjørnen grym;
kallen grumde mot ungane

nøffe

nøffa

verb

Tyding og bruk

seie ‘nøff’;

Døme

grisen snøftar og nøffar

garte

garta

verb

Opphav

truleg lydord

Tyding og bruk

skjemte, fjase
Døme
- garte med, om nokon
småprate
Døme
- sitje og garte
om dyr: grynte smått
Døme
- grisen gartar

gnurke

gnurka

verb

Opphav

samanheng med gnaure

Tyding og bruk

gnaure, kvine, gnelle
Døme
- døra gnurkar
gryle, grynte
Døme
- grisen gnurkar