Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

adverb

jamfør -lengs

med framsida i rørsleretninga;

til skilnad frå baklengs

kunne framlengs og baklengs
kunne på fingrane
ho kan gongetabellen framlengs og baklengs

substantiv hankjønn

frå engelsk twin tip ‘tvilling tupp’, ‘dobbel tupp’

ski eller snøbrett med bøygd tupp i begge endar, slik at ein kan køyre, hoppe og lande både framlengs og baklengs;
parkski
Døme
- stå på twintip
skidisiplin der ein nyttar twintip
Døme
- konkurrere i twintip

substantiv hankjønn

gjennom fransk, frå italiensk volta ‘vending, gang’; opphavleg av latin volvere ‘snu’

i fekting: rask vending for å bøye unna for støyt
stup med framlengs eller baklengs heilvending av kroppen
i gymnastikk: sidelengs sprang over hest
i dressurriding: det å styre ein hest i ring, til dømes med taum som ein trenar held i sentrum

kunne på fingrane;

adverb

samanheng med lang ( og langs

som fer eller går føre seg i den leia som førsteleddet nemner;