Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

deng

substantiv hankjønn

Opphav

Tyding og bruk

juling, bank (, 2);

Døme

få deng;
gje motstandaren ein deng

dengje, denge

dengja, denga

verb

Opphav

norrønt dengja

Tyding og bruk

gje juling eller bank (3, 2);
slå
Døme
- eg skal dengje dykk, alle saman!
- ho dengde rundt seg
arbeide med eller forme om ved slag
Døme
- dengje jern

Faste uttrykk

dengje laus på
slå hardt til
dei dengde laus på einannan