Avansert søk

Enkelt søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

keisar

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt keisari, gjennom lågtysk; frå latin Caesar

Tyding og bruk

tittel på statsoverhovudet i nokre land, rekna som den høgaste monarkiske tittelen

Døme

den japanske keisaren;
Vilhelm 2. var tysk keisar og konge av Preussen

Faste uttrykk

keisarens nye klede
(etter eventyr av H.C. Andersen) bløff, humbug

Artikkelside

keisarsnitt

substantiv inkjekjønn

Opphav

frå latin, av caedere ‘skjere’ og sectio ‘snitt’ eller frå namnet Caesar fordi ein trudde at mora hans vart fødd ved keisarsnitt; jamfør snitt (

Tyding og bruk

operativ opning av bukveggen for å ta ut eit foster

Artikkelside

cæsarisme

substantiv hankjønn

Uttale

sesarisˊme

Opphav

etter latin caesar, tittelen til Gaius Julius Cæsar, 100–44 f.Kr.

Tyding og bruk

einevaldsstyre som stør seg på militærmakt, men formelt held oppe eit folkestyre

Artikkelside