Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

bufe

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt búfé

Tyding og bruk

storfe, særleg kyr

buffé, buffe

substantiv hankjønn

Uttale

bufeˊ

Opphav

gjennom fransk; frå mellomalderlatin bufetum ‘praktbord’

Tyding og bruk

møbel til å ha dekkjetøy i
tillaga mat som er sett fram på bord eller disk, som ein forsyner seg sjølv av
Døme
- forsyne seg frå ein buffé;
- ein buffé med kalde og varme rettar

Faste uttrykk

ståande buffé
mat som er sett fram slik at gjestene forsyner seg sjølve
halde selskap med ståande buffé