syn
substantiv inkjekjønn eller hokjønn
Opphav
norrønt sýnTyding og bruk
- evne til å sjå;
Døme
- han har godt syn;
- ho har teke til å dimmast på synet
- det å sjå;det å få auge på
Døme
- eg vart svolten berre ved synet av kaka
- noko som ein ser
Døme
- det var eit trist syn;
- det var eit syn eg seint vil gløyme
- noko uvanleg eller merkeleg å sjå
Døme
- han var litt av eit syn i den fargerike dressen
- noko som viser seg for det indre auget;
Døme
- store syner openberra seg for henne
Døme
- sjå syner
- auge;andlet, fjes, åsyn
Døme
- eg fekk sola midt i synet;
- ho sa det beint i synet på meg
Døme
- eg har eit anna syn på saka
- høve til å sjå;
Døme
- det var godt syn i dag
Faste uttrykk
- for syns skuldpå liksom;
for at det skal sjå bra ut for andre - få syn for segnsjølv få sjå noko ein berre har høyrt snakk om
- kome til synebli synleg;
kome innanfor synsvidde - miste/tape av synemiste augekontakt med;
gløyme ut- vi må ikkje miste desse viktige ressursane av syne;
- målet var aldri tapt av syne
- sjå seg syn medsjå at ein har høve til;
sjå at det er nokon vits i- eg ser meg ikkje syn med å halde fram
- sleppe av syneta auga frå;
ikkje følgje med på- eg kan ikkje sleppe ungane av syne
- ute av syne, ute av sinndet ein ikkje ser eller er medviten om, gløymer ein raskt