Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

verkje, verke 2

verkja, verka

verb

Opphav

norrønt verkja; jamfør verk (

Tyding og bruk

gjere vondt;
smerte (2
Døme
- det verkjer i foten;
- såret verkte;
- armane verkte av roinga
kjenne verk (1, 1);
ha vondt
Døme
- ho verkte i heile kroppen
losne av betennelse;
svelle (4)
Døme
- det verkte ut ein splint
ha hugverk;
ottast;
vere urolig eller utolig
Døme
- han verkte av dårleg samvit;
- han sat og verkte med ei sak;
- ho verkte etter å kome seg av garde

skolt

substantiv hankjønn

Opphav

norrønt skoltr

Tyding og bruk

hovud, skalle eller panne på menneske eller dyr
Døme
- slå seg i skolten;
- det verkte i skolten
i overført tyding: hovud som sete for tankar og vit;
skalle (1, 2)
Døme
- ha vett i skolten;
- ho fekk det ikkje inn i skolten
lite, rundt berg (som liknar ein skolt (1));
rund knatt eller knaus