Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

veglaus

adjektiv

Tyding og bruk

utan (skikkeleg) veg
Døme
- ein veglaus gard;
- veglause utkantbygder
i overført tyding: usikker på veg og mål;
rådvill, vegvill (2)
Døme
- ei veglaus vandring

gods

substantiv inkjekjønn

Opphav

norrønt góz, genitiv av góðr ‘god’; i tyding 4 frå tysk , av giessen ‘støype’

Tyding og bruk

stor, herskapeleg jordeigedom;
herregard
Døme
- dei var på godset heile helga
- - krongods
rørleg eigedom;
flyttbare eigneluter;
ting, lausøyre
Døme
- ha mykje jordisk gods;
- vinne gods og gull
- - arvegods
  - tjuvegods
varer for transport
Døme
- losse gods;
- laste gods;
- frakte gods til veglause øyar
- - ekspressgods
  - reisegods
  - stykkgods
støypt metallmasse
Døme
- det er ein sprekk i godset
- - støypegods
rigg (1) på båt

vegutløysing

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

Døme

veglause fjordbygder krev vegutløysing