uven, uvenn
substantiv hankjønn
Tyding og bruk
person som ein har eit dårleg forhold til eller har ein konflikt med
Døme
- både vener og uvener;
- tilgje uvenene sine;
- bli uven med naboane
Faste uttrykk
- vere uven/uvener med
- ha eit (mellombels) dårleg forhold til
- eg er uvener med sjefen om dagen;
- etter arveoppgjeret vart ho uvener med broren sin
- ha dårlig oppleving eller erfaring med
- laget såg ut til å vere uven med ballen;
- han vart uven med matematikken allereie som barn