støyte
støyta
verb
Opphav
norrønt steytaTyding og bruk
- føre noko inn i, i mot eller gjennom noko med stor kraft;
Døme
- støyte spydet i målskiva;
- han støytte stokken i golvet
- føre noko vekk frå seg med stor kraft;skuve, puffe (1, 1), dytte
Døme
- støyte kule;
- dei støyter båten frå land;
- ho støytte bilen utfor eit stup
- knuse med noko hardt
Døme
- støyte hol på isen med ei jernstong;
- ho støytte peparen i mortaren
Døme
- båten støytte hardt mellom bårene;
- bilane støytte saman;
- støyte mot kvarandre
- blåse kort og kraftig
Døme
- støyte i eit horn;
- han støyter i nasen
- gjere nokon fornærma eller utilpass;fornærme, krenkje
Døme
- eg meinte ikkje å støyte deg;
- kjenne seg støytt over noko
- brukt som adjektiv:
- verke støytande;
- ein støytande spøk
Faste uttrykk
- støyte bortvise (nokon) bort
- støyte frå seg
- lage avstand til;
ikkje ville vere saman med- støyte frå seg potensielle kjøparar;
- han støytte barna sine frå seg
- om organ: ikkje lage naturleg samband med;
ikkje ta opp i seg- kroppen støytte frå seg den nye nyra
- støyte mot
- komme borti;
råke (3, 1)- bilen støytte mot fortauskanten
- komme i konflikt med
- dei to prinsippa støytter mot kvarandre;
- vi støytte mot gamle tradisjonar
- støyte påtilfeldig treffe på
- eg støytte på naboen på butikken i dag
- støyte samanbli sterkt usamde
- dei støytte saman over budsjettet
- støyte tilkome i tillegg
- komplikasjonar støytte til under vegs
- støyte utvise bort;
stengje ute