Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
9 treff

Nynorskordboka 9 oppslagsord

undrig, undrug

adjektiv

Tyding og bruk

Artikkelside

undren

adjektiv

Tyding og bruk

som undrast;
forbausa, forundra
Døme
  • bli undren over noko
Artikkelside

undrande

adjektiv

Opphav

av undre (2

Tyding og bruk

som undrar seg;
Døme
  • stille seg undrande til noko;
  • sjå på nokon med undrande blikk
Artikkelside

overgjeven

adjektiv

Opphav

av overgje

Tyding og bruk

  1. som har gjeve seg over;
    Døme
    • kjenne seg overgjeven;
    • dei var hjelpelaust overgjevne til landskap og lagnad
  2. Døme
    • eg vart heilt overgjeven da eg fekk sjå det;
    • dei såg overgjevne på kvarandre
Artikkelside

forundra

adjektiv

Tyding og bruk

undren, overraska
Døme
  • vere forundra over noko;
  • sjå forundra ut
Artikkelside

forgapt

adjektiv

Opphav

perfektum partisipp av forgape

Tyding og bruk

  1. Døme
    • vere forgapt i nokon
  2. Døme
    • bli ståande reint forgapt
Artikkelside

overgitt

adjektiv

Opphav

av overgje

Tyding og bruk

  1. som har gjeve seg over;
    overgjeven (1), makteslaus
    • bruk samsvarsbøying framfor eit substantiv:
      • ein overgitt mann;
      • overgitte kvinner
    • bruk ubøygd form etter eit usjølvstendig verb:
      • han kjende seg overgitt;
      • dei kjende seg overgitt
  2. overgjeven (2), forundra, undren
    • bruk samsvarsbøying framfor eit substantiv:
      • ein overgitt lektor;
      • overgitte lektorar
    • bruk ubøygd form etter eit usjølvstendig verb:
      • eg vart heilt overgitt då han sa det;
      • dei vart heilt overgitt då ho sa det
Artikkelside

undre 2

undra

verb

Opphav

norrønt undra; samanheng med under (1

Tyding og bruk

  1. gjere undren;
    forundre, overraske;
    jamfør undrande
    Døme
    • det undrar meg at han gjorde dette;
    • det skulle ikkje undre meg
  2. lure på
    Døme
    • eg undrar om han kjem

Faste uttrykk

  • undre seg
    1. vere forundra;
      undrast (1)
      • undre seg over slik framferd
    2. spekulere, lure;
      undrast (2)
      • undre seg på korleis det heng saman
Artikkelside

stusse 2

stussa

verb

Opphav

frå tysk, opphavleg ‘(få til å) støyte mot’

Tyding og bruk

  1. stoppe opp og tenkje seg om;
    bli undren;
    lure på
    Døme
    • stusse over noko;
    • eg stussa da eg høyrde det
  2. sprette lett
    Døme
    • ballen stussa
  3. sende vidare med eit lite spark eller ein støyt
    Døme
    • spelaren stussa ballen vidare
Artikkelside