Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
6 treff

Nynorskordboka 6 oppslagsord

skrukk

substantiv hankjønn

Opphav

samanheng med norrønt skrokkr ‘samanskrumpa kropp’

Tyding og bruk

ujamne på ei flate;
rukke, fald
Døme
  • ha skrukkar i skallen;
  • slette ein skrukk på duken

Faste uttrykk

  • i skrukk
    samanstua, krøllete (2)
  • skrukk i skrukk
    med mange skrukkar;
    svært skrukkete eller rukkete
    • andletet til den gamle var berre skrukk i skrukk
Artikkelside

humpe

humpa

verb

Tyding og bruk

  1. røre seg støytvis opp og ned (særleg på grunn av ujamt underlag)
    Døme
    • kjerra humpa sterkt på den ujamne vegen
  2. gå haltande
    Døme
    • den gamle humpa av garde bortover vegen

Faste uttrykk

  • humpe og gå
    gå på eit vis
    • det humpar og går på jobben
Artikkelside

hufse

hufsa

verb

Opphav

truleg samanheng med hoppe (2

Tyding og bruk

  1. Døme
    • hufse med overkroppen
  2. gå med ujamne, støytvise rørsler
    Døme
    • ho hufsa bortover
  3. gjere noko på slump;
    Døme
    • hufse arbeidet ifrå seg
  4. slengje, kaste
    Døme
    • hufse sekken på ryggen

Faste uttrykk

  • hufse på seg
    gjere eit rykk eller kast med overkroppen
Artikkelside

ujamn

adjektiv

Tyding og bruk

  1. som ikkje er jamn (1);
    humpete, skrukkete, ruglete
    Døme
    • ujamn overflate
  2. ulikt fordelt;
    ikkje likeleg
    Døme
    • strø grusen ujamt;
    • ujamn fordeling av goda
  3. skiftande i styrke;
    ikkje regelfast;
    rykkevis
    Døme
    • ujamn vind;
    • ujamn fart
  4. av ulik storleik, styrke eller liknande
    Døme
    • potetene er ujamne;
    • ujamne konkurrentar;
    • ujamn kamp
  5. av skiftande (og delvis dårleg) kvalitet;
    Døme
    • romanen er ujamn;
    • ujamne prestasjonar;
    • ujamt humør
Artikkelside

skrukke 1

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

  1. ujamne på ei flate;
    Døme
    • skrukka mellom augebryna
  2. lita korg av bork eller bjørkenever;
    jamfør neverskrukke
Artikkelside

hump 1

substantiv hankjønn

Opphav

samanheng med lågtysk humpel ‘låg jordhaug’ og hump(e) ‘klump, pukkel’

Tyding og bruk

  1. bergknatt, lite berg
  2. kul eller ujamne i terreng, veg eller liknande
    Døme
    • vegen var full av hol og humpar
Artikkelside