Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

teie 2

teia

verb
kløyvd infinitiv: teia

Opphav

norrønt þegja

Tyding og bruk

  1. bli tagal;
    slutte å snakke eller gje lyd frå seg
    Døme
    • dei tagde brått;
    • fela tagde;
    • tei still!
  2. ikkje tale eller uttale seg
    Døme
    • teie om uretten
  3. halde tett;
    halde på ein løyndom
    Døme
    • teie med det ein veit;
    • teie om noko

Faste uttrykk

  • den som teier, samtykkjer
    teiing blir tolka som semje
  • teie i hel
    usynleggjere ved å ikkje nemne noko
  • teie seg
    halde munn;
    bli still
    • tei dykk no!
Artikkelside

slør 2

substantiv inkjekjønn

Opphav

av lågtysk sloier

Tyding og bruk

  1. meir eller mindre gjennomsiktig stoff til å dekkje heile eller delar av hovudet med;
    brukt som pynt, symbol eller vern
    Døme
    • hatt med slør;
    • brura hadde langt, kvitt slør;
    • ansiktsdekkjande slør;
    • bruke slør til å verne seg mot bistikk
  2. lag av dis eller røyk;
    lett skodde
    Døme
    • røyken frå bålet la seg som eit slør over dalen
  3. i overført tyding: noko som hindrar klarleik
    Døme
    • eit slør av teiing;
    • det ligg eit slør over saka

Faste uttrykk

  • lette på sløret
    røpe løyndom;
    avsløre noko
  • ta sløret
    bli nonne
Artikkelside

samtykkje, samtykke 2

samtykkja, samtykka

verb

Opphav

norrønt samþykkja

Tyding og bruk

  1. vere samd i noko
  2. gje løyve til;
    godkjenne
    Døme
    • dei samtykte i salet av eigedomen

Faste uttrykk

  • den som teier, samtykkjer
    teiing blir tolka som semje
Artikkelside

den som teier, samtykkjer

Tyding og bruk

teiing blir tolka som semje;
Artikkelside

tausheit

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å vere taus (2;
Døme
  • vi køyrer bil i tausheit;
  • ideen vart møtt med tausheit
Artikkelside

teiing

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å teie (2
Døme
  • teiing om problema
Artikkelside

silentium

substantiv ubøyeleg

Opphav

frå latin ‘teiing’

Tyding og bruk

i utrop: stille, ver stille
Døme
  • silentium, no har formannen ordet
Artikkelside