Avansert søk

Nynorskordboka 7 oppslagsord

tåke

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt þoka

Tyding og bruk

samling av små vassdropar som sviv i lufta, som dannar seg når temperaturen går ned til under doggpunktet, og som gjev dårleg eller inga sikt;
skodde (1
Døme
- tåka ligg tjukk i dalen;
- tåka lettar;
- gå seg vill i tåka
i astronomi: lyst eller mørkt område på himmelen som liknar tåke (1);
jamfør stjernetåke
uklar tilstand
Døme
- alt er berre tåke

Faste uttrykk

bort i/borti tåka
i hytt og vêr;
på måfå
ho svarte bort i tåka;
påstandane er heilt borti tåka

toccata

substantiv hankjønn

Uttale

tåkaˊta

Opphav

frå italiensk, av toccare ‘røre ved’

Tyding og bruk

virtuos ( komposisjon i fri form for orgel eller klaver

tjukne 2

tjukna

verb

Tyding og bruk

få større masse;
bli tjukkare;
feitne
Døme
- isen tjuknar i kulda
bli tettare;
jamfør tjukk (3)
Døme
- skogen tjuknar
om væske: bli meir tjuktflytande;
stivne
Døme
- om blandinga tjuknar, kan ein tynne ut med vatn
om røyk, luft eller vêr: bli tettare;
bli overskya
Døme
- vêret tjuknar til;
- tåka tjukna rett før stormen

bort i/borti tåka

Tyding og bruk

i hytt og vêr;

Sjå: tåke

Døme

ho svarte bort i tåka;
påstandane er heilt borti tåka

tåkeyr

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

yr (, 1) ut av tåka;

haustgrå

adjektiv

Tyding og bruk

grå (, 1) farge som er vanleg om hausten;

trist (2) og livlaus

Døme

tåka låg haustgrå over fjellet

havbrun

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

stad der himmel og hav møtest i synsranda
Døme
- ute i havbruna kjem tåka
lang banke eller grunne på havbotnen langs stranda