Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

vikar

substantiv hankjønn

Opphav

av latin vicarius ‘som kjem i staden for’

Tyding og bruk

person som mellombels tek over ei stilling for ein annan

Døme

skaffe vikar;
ha berre vikarar til lærarar;
ho steppa inn som vikar for sjefen

stand-in

substantiv hankjønn

Uttale

stænˊdinn

Opphav

frå engelsk ‘stå inn’

Tyding og bruk

person som går inn i staden for ein annan;

avløysar, vikar

Døme

i dei farlegaste scenene måtte filmskodespelaren ha stand-in;
dei steppa inn som stand-inar på kort varsel