Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

skryte

skryta

verb

Opphav

av lågtysk schruten ‘snorke, puste’

Tyding og bruk

framheve eller rose, særleg på ein overdriven måte;
prale, braute
Døme
- skryte av rikdomen sin;
- ho skryter av kollegaene sine;
- han skrytte for å erte henne
- brukt som adjektiv:
  skrytande avisoppslag
om esel: lage ein høg, skrikande lyd

Faste uttrykk

skryte opp
rose (nokon) sterkt (og ufortent)
han skrytte opp seg sjølv
skryte opp i skyene
framstille svært fordelaktig
fiskekakene vart skrytte opp i skyene
skryte på seg
påstå noko fordelaktig om seg sjølv
dei skryter på seg ein kunnskap dei umogleg kan ha

smålyge, småljuge

smålyga, småljuga

verb

Tyding og bruk

lyge i det små

Døme

ho smålyg og skryter

skryte på seg

Tyding og bruk

påstå noko fordelaktig om seg sjølv;

Sjå: skryte

Døme

dei skryter på seg ein kunnskap dei umogleg kan ha

skrytete

adjektiv

Tyding og bruk

som skryter mykje av seg sjølv