Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

skofte

skofta

verb

Opphav

frå nederlandsk eller lågtysk ‘kvile (i arbeidet)'

Tyding og bruk

vere borte frå arbeid eller skule

Døme

skofte arbeidet dei to siste timane

skoft

substantiv hankjønn eller inkjekjønn

Opphav

frå nederlandsk eller lågtysk ‘arbeidsøkt, kvilestund mellom to økter’

Tyding og bruk

det å skofte;

fråvær

Døme

ha lite skoft siste året