Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

rangling

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

det å rangle (, 2);

festing, turing;

Døme

det vart litt rangling i helga;
hun vart heilt utsliten av all ranglinga

utrangla

adjektiv

Tyding og bruk

utsliten og i ulag etter mykje rangling