Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

overdra, overdrage

overdraga

verb

kløyvd infinitiv: overdraga

Opphav

etter tysk

Tyding og bruk

føre over til ein annan;

avhende, gje frå seg, selje, skøyte

Døme

overdra eigedomane sine til eit lutlag

overdrag

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

tynt dekke eller overtrekk

Døme

kaka har eit overdrag av sjokolade