Avansert søk

Ett treff

Nynorskordboka 1 oppslagsord

maronitt

substantiv hankjønn

Uttale

maronitˊt

Opphav

etter namnet til den syriske munken Maron, død 410

Tyding og bruk

person i eit romersk-katolsk kyrkjesamfunn som særleg held til i Syria, Libanon, Kypros og Egypt