Avansert søk

Nynorskordboka 3 oppslagsord

kleie

kleia

verb

Opphav

norrønt klæja; samanheng med klo

Tyding og bruk

gni eller skrubbe for å hindre kløe;
klø (1)
Døme
- kleie nokon på ryggen;
- kleie kua på halsen
stikke, krisle i huda og liknande;
kjenne kløe;
klø (2)
Døme
- det kleier i øyret;
- eg kleier i øyret;
- myggstikket kleier;
- ullstrømpene kleier

Faste uttrykk

kleie etter
ha lyst til, trå etter;
klø etter
kleie seg i hovudet
syne teikn på rådville;
klø seg i hovudet

krible

kribla

verb

Opphav

frå lågtysk

Tyding og bruk

gje eller merke ei stikkande, kløande kjensle;
krisle
Døme
- det kriblar i halsen
i overført tyding: kalle fram ei pirrande spenning
Døme
- vere så spent at det kriblar i magen;
- det kribla i henne

murre

murra

verb

Opphav

norrønt murra, i tydinga ‘knurre’ samanheng med tysk murmeln ‘mumle’; jamfør mure (

Tyding og bruk

knurre, brumme (av misnøye);
mukke (2
Døme
- folk murra mot skatteauken
krisle, krible (1), verkje (2)
Døme
- det murra i hovudet