Avansert søk

7 treff

Nynorskordboka 7 oppslagsord

waleskringle

substantiv hokjønn

Uttale

veˊlskringle

Opphav

etter namnet på landet Wales

Tyding og bruk

luftig kringle (1, 1) av tertedeig og vassbakkels

krinkel

substantiv hankjønn

Opphav

frå lågtysk; samanheng med kringle (1

Tyding og bruk

bukting, slyng

Faste uttrykk

  • krinkel og krok
    1. slyngingar, svingar
      • stien gjekk i krinklar og krokar
    2. bortgøymd stad;
      alle tenkjelege stader
      • insekta kryp fram frå alle krinklar og krokar;
      • kjenne kvar krinkel og krok i skuleverda

tertekringle

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

aniskringle

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

kringle med anisfrø i

vasskringle

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

usukra kringle av deig sett med vatn

kringle 2

kringla

verb

Opphav

av kringle (1

Tyding og bruk

leggje i ein kringel, ring;
gå i ring, boge

kringle 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt kringla

Tyding og bruk

  1. søtt bakverk, ofte forma som ein ring eller som to ringar slynga i kvarandre
    Døme
    • kringle og bollar;
    • kringle med mandelfyll
  2. rund skive;
    trinse på skistav
  3. åttetalsforma knop (1