Avansert søk

Nynorskordboka 1 oppslagsord

knall 1

substantiv inkjekjønn

Opphav

truleg frå tysk , lydord

Tyding og bruk

kort, kraftig smell

Døme

revolveren gjekk av med eit knall;
slå saman boka med eit knall

Faste uttrykk

knall og fall
dundrande nederlag;
fiasko
det enda i knall og fall