Avansert søk

Nynorskordboka 5 oppslagsord

hauste

hausta

verb

Opphav

norrønt hausta, opphavleg ‘bli haust’

Tyding og bruk

samle inn og få avlinga under tak
Døme
- vi kjem til å hauste tidleg i år;
- eg har hausta inn epla;
- ho hausta honningen frå bikubene;
- dei haustar inn kveiten allereie
i overført tyding: få (2, 1) eller oppnå noko som løn eller resultat av ein innsats
Døme
- ho hausta stor applaus frå tilhøyrarane;
- han hausta anerkjenning for arbeidet

Faste uttrykk

det haustast
det går mot haust
det haustast og trea blir gule
ein haustar som ein sår
ein får dei resultata ein fortener
hauste fruktene av noko
nyte fordelane av eit (godt) utført og kanskje vanskeleg arbeid
no kan ho endeleg hauste fruktene av ti års hardt arbeid
hauste juletreet
ta pynten av juletreet
hauste storm
få sterk kritikk for noko;
jamfør så vind og hauste storm
dei har hausta stor storm med planane sine
så vind og hauste storm
seie eller gjere noko tilsynelatande lite som får uventa negative konsekvensar
dei har sådd vind og hausta storm med forslaget sitt

vintereple

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

eplesort som ein haustar seint og som toler lang lagring;

jamfør vinterfrukt

sommarrug, sumarrug

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

rug (1) som ein haustar same året som han er sådd;

til skilnad frå haustrug

prikle

prikla

verb

Opphav

frå lågtysk; samanheng med prikke

Tyding og bruk

plante om frøplanter frå såplass til vekseplass
Døme
- dei sår, priklar og haustar
krible (1), kitle (1)
Døme
- det prikla nedetter ryggen
gjere småarbeid (med fingrane);
pusle, fikle

vinterfrukt

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

frukt (særleg eple og pære) som ein haustar i september og oktober og som toler lagring