Avansert søk

Nynorskordboka 6 oppslagsord

adjektiv

kvit som snø som nyleg er fallen;

skinande kvit

substantiv hankjønn

sirkumflekˊs

av latin (accentus) circumflexus ‘ombøygd (aksent)'

diakritisk teikn brukt for å syne at ein lyd er fallen bort, til dømes i fôr for eldre foder;
møne (2), accent circonflexe
i språkvitskap: særskilt (oftast langdrege eller modulert) tonem i ei staving, særleg i ord som har hatt vokalbortfall, til dømes kast for kaste (infinitiv), i visse trønderske og nordnorske dialektar

substantiv hankjønn

norrønt einheri, fleirtal einherjar, opphavleg ‘dei som høyrer til same hær’

i norrøn mytologi: fallen krigar som er komen til Valhall

adjektiv

som har falle (ned, bort eller liknande)
- - nyfallen
  - fråfallen
som har falle i synd;
som har brote moralske normer
Døme
- ein fallen engel
brukt som etterledd i samansetjingar: som er slik av skap, vokster eller utsjånad som førsteleddet seier
- - storfallen
  - tjukkfallen
høveleg, lagleg
Døme
- han er vel fallen til arbeidet
brukt som substantiv: daud (1)
Døme
- dei falne i krigen