salme
substantiv hankjønn
Opphav
norrønt (p)salmr; frå gresk psalmos ‘song til strengespel’Tyding og bruk
- song som blir sungen ved gudsteneste, under religiøse møte eller liknande
Døme
- syngje ein salme av Elias Blix
- song frå Salmane i Det gamle testamentet
Døme
- Davids salmar