Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

butte

butta

verb

Opphav

av lågtysk butten; samanheng med butt (

Tyding og bruk

støyte mot eller kome borti (så det bremsar eller stoppar)
Døme
- det buttar imot
i overført tyding: gå trått;
støyte på hindringar
Døme
- varesalet butta
hogge tre opp i stubbar;
hogge av
leggje eller møtast butt i butt

Faste uttrykk

butte imot
gå trått
det har butta imot for partiet den siste tida

butt 1

substantiv hankjønn

Opphav

av lågtysk butt ‘dunk’; samanheng med bytte (

Tyding og bruk

kagge, dunk (av tre)
Døme
- ause vatn frå butten
lite (rundt) trekjerald
Døme
- smøret vart lagt i ein butt og selt
- - smørbutt