Avansert søk

Nynorskordboka 1 oppslagsord

beundre

beundra

verb

Uttale

beunˊdre

Opphav

frå tysk; jamfør undre (

Tyding og bruk

vere imponert over;
sjå på med vyrdnad
Døme
- beundre den nye kjolen;
- vi beundra roa og styrken dei viste
sjå opp til;
dyrke (2, 4), forgude
Døme
- idrettsheltar blir beundra
- brukt som adjektiv
  beundrande blikk