Avansert søk

Nynorskordboka 2 oppslagsord

verb

belegˊje eller belegˊge

frå lågtysk; i tyding 4 frå nederlandsk

dekkje (1) med eit lag av noko
Døme
- skinnet er belagt med bladgull
ta opp plassar på overnattingsstader, i større lokale, om bord i transportmiddel eller liknande
Døme
- berre halvdelen av seta i salen er belagde
underbyggje;
dokumentere
Døme
- ordet ‘dåre’ er belagt i norrønt
gjere fast;
binde;
fortøye
Døme
- beleggje båten

substantiv inkjekjønn

belegˊg

lag som dekkjer noko
Døme
- belegg på tennene;
- eit belegg av bakteriar;
- leggje nytt belegg på taket
samla mengd menneske som tek opp plassane på overnattingsstader, i større lokale eller om bord i transportmiddel
Døme
- hotellet har fullt belegg;
- Hurtigruta slit med for lågt belegg utanom høgsesongen
kjensgjerning som stadfestar ein teori, påstand eller spådom
Døme
- det finst ikkje belegg for at dette tiltaket har nokon effekt
døme som tener til prov, til dømes på at ei viss språkform finst
Døme
- det eldste belegget på eit ord;
- det første belegget for ordet ‘jordmor’