Avansert søk

Nynorskordboka 4 oppslagsord

substantiv hokjønn

amputeˊring

substantiv hankjønn

skade som skriv seg frå krigføring

verb

amputeˊre

av latin amputare, av ambi ‘ikring’ og putare ‘skjere bort’

ta bort (ein del av) ein lem eller eit organ (med operasjon)
Døme
- amputere eine foten under kneet;
- frostskadane gjorde det naudsynt å amputere foten
i overført tyding: ta bort;
gjere innhogg i;
redusere
Døme
- amputere eit budsjett
- som adjektiv i perfektum partisipp:
  ein amputert framsyning av eit teaterstykke;
  turen vart amputert av dårleg vêr

substantiv hankjønn

amputasjoˊn

kirurgisk inngrep der ein fjernar (ein del av) eit lem eller organ;