Gå til hovedinnhold
Tilgjengelighet
ordbøkene.no, Bokmålsordboka og Nynorskordboka

Avansert søk

Enkelt søk
Om avansert søk
13 treff

Bokmålsordboka 6 oppslagsord

skjelve

verb

Opphav

norrønt skjalfa

Betydning og bruk

  1. om menneske og dyr: ha små, krampaktige, dirrende bevegelser, ofte av kulde, sinne, frykt eller lignende;
    Eksempel
    • skjelve i stemmen;
    • hun frøs så hun skalv;
    • han skjelver på hendene;
    • katten skalv av raseri
    • brukt som adjektiv:
      • han la armen om den skjelvende kroppen;
      • hun ropte ut med skjelvende stemme
  2. bevege seg fort fram og tilbake, opp og ned;
    dirre, riste
    Eksempel
    • bakken skalv under oss;
    • løvet skjelver i vinden

Faste uttrykk

  • skjelve i buksene
    være redd
    • faren tordnet og brølte og fikk dem til å skjelve i buksene
  • skjelve i knærne
    være redd
  • skjelve som et ospeløv
    skjelve voldsomt
    • han var i sjokk og skalv som et ospeløv
Artikkelside

sint

adjektiv

Opphav

av sinn

Betydning og bruk

som kjenner vrede eller ilske (og viser det);
harm, arg, sinna
Eksempel
  • være sint for noe;
  • være sint på noen;
  • han var så sint at han skalv
Artikkelside

skjelve som et ospeløv

Betydning og bruk

skjelve voldsomt;
Eksempel
  • han var i sjokk og skalv som et ospeløv
Artikkelside

ospeløv, ospelauv, aspeløv, aspelauv

substantiv intetkjønn

Betydning og bruk

løv av osp;

Faste uttrykk

  • skjelve som et ospeløv
    skjelve voldsomt
    • han var i sjokk og skalv som et ospeløv
Artikkelside

inni

preposisjon

Betydning og bruk

  1. inne i
    Eksempel
    • sitte inni bilen;
    • langt inni ville fjellet;
    • inni meg skalv jeg av redsel
  2. brukt som adverb: i det indre;
    innvendig
    Eksempel
    • inni er vi like;
    • stilken er hul inni
  3. brukt som adverb: inn i
    Eksempel
    • bilen stanset og de satte seg inni
Artikkelside

harm 2

adjektiv

Betydning og bruk

sint, arg, vred
Eksempel
  • han var så harm at han skalv;
  • jeg var lenge harm på henne
Artikkelside

Nynorskordboka 7 oppslagsord

skjelve

skjelva

verb

Opphav

norrønt skjalfa

Tyding og bruk

  1. om menneske og dyr: ha små, krampaktige, dirrande rørsler, ofte av kulde, sinne, frykt eller liknande;
    Døme
    • fryse så ein skjelv;
    • hendene skalv;
    • hunden skalv av skrekk
    • brukt som adjektiv:
      • den skjelvande røysta var knapt høyrleg;
      • han la eit teppe om den skjelvande kroppen
  2. rykkje fort att og fram, opp og ned;
    dirre, riste, skake (1)
    Døme
    • bakken skjelv under oss;
    • lauvet skalv i vinden

Faste uttrykk

  • skjelve i buksene
    vere redd
    • mange investorar skjelv i buksene etter raset i aksjekursane
  • skjelve i knea
    vere redd
  • skjelve som eit ospelauv
    skjelve kraftig
    • han var i sjokk og skalv som eit ospelauv
Artikkelside

sint

adjektiv

Opphav

av sinn (1

Tyding og bruk

som kjenner harme eller ilske (og syner det);
sinna, arg, harm
Døme
  • vere sint for noko;
  • vere sint på nokon;
  • ho var så sint at ho skalv
Artikkelside

ospelauv

substantiv inkjekjønn

Tyding og bruk

lauv av osp;

Faste uttrykk

  • skjelve som eit ospelauv
    skjelve kraftig
    • han var i sjokk og skalv som eit ospelauv
Artikkelside

øse 1

substantiv hokjønn

Tyding og bruk

uro, forarging, sinne;
Døme
  • han skalv i målet av øse
Artikkelside

tåg 1

substantiv hokjønn

Opphav

norrønt tág

Tyding og bruk

  1. grein av rota på tre eller plante;
    Døme
    • planta har lange tæger;
    • flette korger av tæger
  2. trevl, fiber, streng (særleg i muskel)
    Døme
    • skjelve i kvar tåg i kroppen;
    • kvar tåg skalv i han
Artikkelside

skjelve som eit ospelauv

Tyding og bruk

skjelve kraftig;
Døme
  • han var i sjokk og skalv som eit ospelauv
Artikkelside

harm 2

adjektiv

Tyding og bruk

  1. arg, sint, vreid
    Døme
    • vere harm på foreldra sine;
    • han var så harm at han skalv
  2. sorgfull, sturen
    Døme
    • vere lei og harm
  3. som tregar på noko;
    angerfull
    Døme
    • han luska bort, skamfull og harm
Artikkelside