Avansert søk

4 treff

Bokmålsordboka 2 oppslagsord

intendant

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk; fra latin intendens, av intendere ‘vake over’

Betydning og bruk

  1. offiser som er ansvarlig for intendanturmateriell og lignende ved en avdeling eller et fartøy
  2. forvalter, styrer (særlig ved slott, museum eller lignende)
    Eksempel
    • han er intendant ved kunstforeningen

intendantur

substantiv hankjønn

Opphav

fra tysk; jamfør intendant

Betydning og bruk

militær avdeling som ordner med forpleining, bekledning, visse former for utrustning, drivstoff, brensel og kontormateriell
Eksempel
  • Hærens intendantur

Nynorskordboka 2 oppslagsord

intendant

substantiv hankjønn

Opphav

gjennom fransk og tysk; frå latin intendens, av intendere ‘vake over’

Tyding og bruk

  1. offiser som har ansvaret for forsyningar av proviant, drivstoff og intendanturmateriell ved ei avdeling eller eit fartøy
  2. forvaltar, styrar (særleg ved museum, slott eller liknande)
    Døme
    • intendanten på museet

intendantur

substantiv hankjønn

Opphav

frå tysk; jamfør intendant

Tyding og bruk

militær avdeling som syter for mat, klede, ymse slag utrusting, drivstoff og kontormateriell
Døme
  • Hærens intendantur