Avansert søk

7 treff

Bokmålsordboka 3 oppslagsord

hansa

substantiv hankjønn

Opphav

fra middelalderlatin; av lavtysk hanse ‘handelsforbund’, opprinnelig ‘flokk væpnede menn’

Betydning og bruk

om eldre forhold: sammenslutning av kjøpmenn fra et land eller en by som drev handel i et fremmed land, særlig om det store handelspolitiske forbundet av nordtyske byer som oppstod på 1300-tallet
Eksempel
  • den tyske Hansaen;
  • Hansaen etablerte seg i Bergen

hanseat

substantiv hankjønn

Opphav

av middelalderlatin hanseaticus, avledning av lavtysk hanse; jamfør hansa

Betydning og bruk

om eldre forhold: kjøpmann fra en hansaby
Eksempel
  • hanseatene i Bergen

hansaby

substantiv hankjønn

Betydning og bruk

by som har vært medlem av en hansa, særlig den nordtyske Hansaen
Eksempel
  • hansabyen Bergen

Nynorskordboka 4 oppslagsord

hanse

hansa

verb

Opphav

av lågtysk hensen ‘betale avgift for å bli oppteken i eit laug’

Tyding og bruk

gje hans (1;
spandere (brennevin) på kameratane om bord på første sjøferda ein gjer

hansa

substantiv hankjønn

Opphav

frå mellomalderlatin; av lågtysk hanse ‘handelssamlag’, opphavleg ‘flokk væpna menn’

Tyding og bruk

om eldre forhold: samanslutning av kjøpmenn frå eit land eller ein by som handla i eit framandt land, særleg om det store handelspolitiske sambandet av nordtyske byar som vart skipa på 1300-talet
Døme
  • den tyske Hansaen;
  • allereie før Hansaen etablerte seg i byen, var Bergen ein viktig handelsby

hansaby

substantiv hankjønn

Tyding og bruk

by som har vore medlem av ein hansa, særleg den nordtyske Hansaen
Døme
  • vi reiste på julemarknad i hansabyen Lübeck

hanseat

substantiv hankjønn

Opphav

av mellomalderlatin hanseaticus, avleiing av lågtysk hanse; jamfør hansa

Tyding og bruk

om eldre forhold: kjøpmann frå ein hansaby
Døme
  • hanseatane i Bergen