Avansert søk

Bokmålsordboka 1 oppslagsord

adjektiv

fra latin , av causa ‘årsak’

som har med årsak å gjøre;

som uttrykker årsak

preposisjon

norrønt at

brukt for å uttrykkje rørsle mot eit mål;
bort til, inn til, fram til;
mot
Døme
- kome seg åt land i uvêret;
- gå bort åt veggen;
- setje seg åt bordet;
- reise åt byen;
- fare åt VM;
- åt kvelden;
- dra åt seg mykje pengar
brukt for å uttrykkje at ei handling er retta mot nokon;
til
Døme
- han laga det åt meg;
- skal å tale åt henne
brukt for å uttrykkje at ei handling, hending eller stode er til nytte (eller ulempe) for nokon;
for
Døme
- det er plass åt alle;
- det høver åt henne;
- det er godt nok åt dei;
- arbeide åt seg sjølve
brukt for å uttrykkje tilhøyrsel;
til
Døme
- åkeren åt grannen;
- andletet åt den gamle;
- framtida åt kystfolket
brukt i kausale konstruksjonar: på grunn av;
av, for
Døme
- flire åt noko;
- vere sint åt noko
brukt som adverb: med (eller frå) kvarandre
Døme
- leiast åt;
- følgjast åt;
- hjelpast åt;
- skiljast åt
brukt som adverb: til, nær til, imot, innpå
Døme
- leggje åt;
- halde åt;
- dra åt;
- bite åt
brukt som adverb: i ferd med
Døme
- han er åt og slår
brukt som adverb: i veg
Døme
- bere åt;
- vere åt;
- det var berre eg som var åt, dei andre var heime
brukt som adverb i uttrykk for å undersøkje eller spørje seg føre;
etter
Døme
- høyr åt om han kan kome;
- sjå åt så du får sitje!

bere seg åt
oppføre seg, te seg;
fare åt
bere seg merkeleg åt
fare åt
oppføre seg, te seg;
bere seg åt
han hadde fare gale åt
gjere åt
1. skade, tyne
  han gjorde åt seg
2. lækje (ein sjukdom, særleg med magiske råder);
  trolle
  gjere åt for ei sykje
gå åt
miste livet;
stryke med;
omkome