Nynorskordboka
walkietalkie
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein walkietalkie | walkietalkien | walkietalkiar | walkietalkiane |
Uttale
våkitåˊkiOpphav
frå engelsk, av walk ‘gå’ og talk ‘snakke’Tyding og bruk
liten, berbar radiotelefon med sendar og mottakar, brukt til trådlaus kommunikasjon over korte distansar
Døme
- vaktene er utstyrte med walkietalkie;
- få ei melding på walkietalkien