Nynorskordboka
våle 3
våla
verb
| infinitiv | presens | preteritum | presens perfektum | imperativ |
|---|---|---|---|---|
| å vålaå våle | vålar | våla | har våla | vål!våla!våle! |
| perfektum partisipp | presens partisipp | |||
|---|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | fleirtal | |
| våla + substantiv | våla + substantiv | den/det våla + substantiv | våla + substantiv | vålande |
Opphav
samanheng med norrønt válað(i) ‘naud, hjelpeløyse’Tyding og bruk
- somle, tulle;ikkje få gjort noko
- vildre ikring
Døme
- våle seg utfor fjellet
- snakke utydeleg;snakke tøvete eller ufint