Nynorskordboka
vignett
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein vignett | vignetten | vignettar | vignettane |
Uttale
vignetˊt eller vinjetˊtOpphav
frå fransk, diminutiv av vigne ‘vinranke’Tyding og bruk
- lita, dekorativ teikning (opphavleg av ei vinranke) på tittelbladet i ei bok eller føre eller etter kvart kapittel
- karakteriserande kjennemerke;stutt kjenningsmelodi
Døme
- programmet opnar med ein kort vignett