Nynorskordboka
vanskapt, vanskapa
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| vanskapa | vanskapa | vanskapa | vanskapa |
| vanskapt | vanskapt | vanskapte | vanskapte |
Tyding og bruk
med unaturleg form eller utsjånad;
Døme
- ein vanskapt kalv;
- krukka ser litt vanskapt ut