Nynorskordboka
urøynleg
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| urøynleg | urøynleg | urøynlege | urøynlege |
| gradbøying | ||
|---|---|---|
| komparativ | superlativ ubunden form | superlativ bunden form |
| urøynlegare | urøynlegast | urøynlegaste |
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| urøynleg | urøynleg | urøynlege | urøynlege |
| gradbøying | ||
|---|---|---|
| komparativ | superlativ ubunden form | superlativ bunden form |
| urøynlegare | urøynlegast | urøynlegaste |