Nynorskordboka
uromoment
substantiv inkjekjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit uromoment | uromomentet | uromoment | uromomenta |
Tyding og bruk
noko eller nokon som valdar utryggleik eller trøbbel;
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| eit uromoment | uromomentet | uromoment | uromomenta |