Artikkelside

Nynorskordboka

unik

adjektiv
Bøyningstabell for dette adjektivet
eintalfleirtal
hankjønn /
hokjønn
inkjekjønnbunden form
unikuniktunikeunike

Opphav

gjennom fransk; frå latin ‘einaste’, av unus ‘ein’

Tyding og bruk

som det berre finst éin av;
Døme
  • eit unikt tilfelle;
  • ei unik samling