Nynorskordboka
ubendig
adjektiv
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| ubendig | ubendig | ubendige | ubendige |
Opphav
frå tyskTyding og bruk
ustyrleg, sterk, vill
Døme
- ha ubendig trong til noko
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| hankjønn / hokjønn | inkjekjønn | bunden form | |
| ubendig | ubendig | ubendige | ubendige |