Nynorskordboka
turveg
substantiv hankjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein turveg | turvegen | turvegar | turvegane |
Tyding og bruk
veg for turgåarar;
veg som høver å gå tur langs
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ein turveg | turvegen | turvegar | turvegane |