Nynorskordboka
tidsnormering
substantiv hokjønn
| eintal | fleirtal | ||
|---|---|---|---|
| ubunden form | bunden form | ubunden form | bunden form |
| ei tidsnormering | tidsnormeringa | tidsnormeringar | tidsnormeringane |
Tyding og bruk
fastsetjing av kor lang tid noko, til dømes ei arbeidsoppgåve eller eit studium, skal ta;